Spotkanie w zdrojach Bad Harzburg

© "Bad Harzburg wita Polskich weteranów"

© Zdrój jest przygotowany do nieoficjalnego spotkania

© Śniadanie pracy, plasterki zimnej wędzonej szynki otoczonej szerokim białym tłuszczem a na razowym chlebie posmarowanym swieżo pachnącym masłem. Gorąca kawa z miodem lipowym...

© Relaks z piwem w ręce...

© ...zabawa z dziewczętami

© Zwiedzanie zdroju Bad Harzburg

Jesień 1936 roku. Stalin, za pomocą nowego komisarza NKWD, Jeżow (Jeżow był bardzo niskiego wzrostu - i to w połączeniu z jego sadystyczną osobowością stworzyło jego przydomek "Zatruty Karzeł" lub "Krwawy Karzeł"), zaczyna krwawą kąpiel w radzieckich wyższych sferach. Pierwszy do zapłaty jest ex-komisarza tajnej policji NKWD; Jagoda. Jagoda jest wrzucony do więzienia. Papla bez oporu. Informuje o "dysydentach", co prowadzi do dochodzenia wewnętrznego oficerów NKWD i Armii Czerwonej. Wszyscy ludzie Jagody są aresztowani. Pobrane "zeznania" doprowadzają do dalszych aresztowań i likwidacji. Jagoda jest zastrzelony.

Poprzedni władcy; Kombrigi (generałowie NKWD) Samuel Szapiro, Siemion Frumin, Lazar Maller, Aron Grodko, Ilya Kitín, Jakub Kazinski, Izrael Pliner, Salamon Milshtein, wraz z mniejszym biurokratami śmierci, dołączają swoje byłe ofiary użyźniając ziemię rosyjską pokrytą brzozowymi lasami. Byli twórcami Gułagu, sieci mordowania-pracą obozów dla "nacjonalistów", "właścicielami gruntów", "reakcjonistów" i "anty-sowietów".


Pierwszy maj 1937, zarządcy ZSRR i partii komunistycznej przeglądają paradę wojskową. Na górze, od lewej, to Stalin, Kaganowicz, Akułow, Andrejew, Dimitrow, Jeżow, Mikojan, Mołotow, Czubar i Kalinin. Na dole są marszałkowie Tuchaczewski, Below, Woroszyłow, Jegorow i Budionny. Jedenaście dni później Tuchaczewski będzie aresztowany i ostatecznie zastrzelony, w mniej niż dwa lata, Below, Jegorow i Czubar, pójdą za jego śladem.

27 maja 1937 roku. Członek Komitetu Centralnego WKP (b), szef kijowskiego okręgu wojskowego, komandarm I stopnia Yona E. Yakir zostaje aresztowany. Ten sam Yona Yakir którzy podczas rewolucji, na czele 70 Chińczyków, chronił Lenina i Trockiego. Wkrótce potem został na czele 40.000 chińskich najemników "walcząc" (torturując i mordując) dla rewolucji. Po aresztowaniu, napisał do Stalina: "Umrę ze słowami miłości dla was." Stalin zkomentował: "kurwa". Woroszyłow skomentował komentarz: "Bardzo dobra definicja". "Kurwa" dostała w potylicę 11 czerwca.

Czerwiec 1937. Fala politycznej czystki osiąga starą gwardję bolszewików i sił zbrojnych.
2 Marszałków Związku Radzieckiego (Michaił Tuchaczewski N., Wasilij Blücher),
6 Dowódców Armii I klasy (Iwan P. Bielow, Pawiel Dybienko, Iwan F. Fiedko, Jona E. Yakir, Michail P. Frinowski, Ieronim P. Uborewicz),
2 Komisarzy Armii I klasy,
2 Dowódców Marynarki Wojennej I klasy,
12 Dowódców Armii II klasy (Yakow Alksnis, Nikolaj Kaszyrin, Awgust Kork, i inni),
2 Dowódców Marynarki Wojennej II klasy (Iwan K. Kozanow, Piotr Smirnow-Swietlowski),
15 Komisarzy politycznych Armii II klasy.

Oraz setki wyższych oficerów wojska i tysiące niższych oficerów było aresztowanych i straconych. 3000 wysokiej rangi urzędników NKWD Jagody zostało oskarżonych o szpiegostwo, złodziejstwo i fałszerstwo a następnie straconych.
Wreszcie, wszystkich siedemnastu Komisarzy Armii, a następnie dwudziestu pięciu z dwudziestu ośmiu Komisarzy Korpusu, trzydziestu czterech z trzydziestu sześciu Komisarzy Brygady, a także tysiące niższych oficerów politycznych. Hydra odgryza sobie głowy... albo Stalin miał dobry pretekst aby wyzbyć się starej mentalność z armii i odnowić krew w starym bolszewickim ciele.
Oni nie byli niewinnymi ofiarami sowieckiej tajnej policji, byli członkami sowieckiej tajnej policji!

"Polska Operacja" NKWD

"Polska Operacja" NKWD odnosi się do skoordynowanych działał NKWD w 1937-1938. Była sporządzona zgodnie z dyrektywą NKWD Nr. 00485 "О ликвидации польских диверсионно-шпионских групп и организаций ПОВ" ("O likwidacji polskiej dywersji, grup szpiegoskich i jednostek POW ¹").

Dyrektywa została zatwierdzona w dniu 9 sierpnia 1937 roku przez VKP (b) Biura Politycznego Komitetu Centralnego i została podpisana przez Nikołaja Jeżowa w dniu 11 sierpnia 1937 roku. Następnie, została rozdana do lokalnych podziałów NKWD jednocześnie z tajnym listem od Jeżowa; "О фашистско-повстанческой, шпионской, диверсионной, пораженческой и террористической деятельности польской разведки в СССР" ("O faszystowsko-powstańczej, szpiegowskiej, dywersyjnej, propagującej defetyzm i terrorystycznej działalności polskiego wywiadu w ZSRR").

Operacja była drugą z serii operacji krajowych NKWD, uzasadnionych przez rząd Związku Radzieckiego z obawy przed piątą kolumną w oczekiwaniu na wojnę z "najbardziej prawdopodobnym przeciwnikiem", to znaczy Niemcy, oraz przez pojęcie "wrogie kapitalistyczne otoczenie", nastawione na destabilizację Związku Radzieckiego.

Następujące kategorie osób zostało aresztowane podczas "Polskiej Operacji" NKWD:

Aresztowania trwały od 25 sierpnia 1937 do 15 listopada 1938. Zgodnie z archiwum NKWD, 111.091 Polaków oskarżonych o związki z Polską, zostało skazanych na śmierć, a 28.744 zostało skazanych na obozy pracy; 139.835 w sumie. Liczba ta stanowi 10% ogólnej liczby oficjalnie skazanych (potwierdzone dokumentami NKWD) w okresie Komisarza Nikołaja Jeżowa. "Polska operacja", stanowiła ludobójstwo według konwencji ONZ. Naturalnie, jedynym krajem, co nie zgadza się z tą definicją jest Izrael. Kiedy źydzi starają się wymazać grupy etniczne, w definicji Izraela to są tylko tragiczne wydarzenia.

Takie olbrzymie liczby są absolutnie oszałamiające dla normalnego, zdrowego umysłu. A każda z tych "liczb" miała imię i nazwisko i życie – jakiekolwiek ono było przed "likwidacją".

Ale jeszcze większe tragedie miały nastąpić w Polsce podczas okupacji sowieckiej 1939/41 i w latach powojennych.

W dniu 22 sierpnia 1938 r. Beria został zastępcą Jeżowa i przejął rządy Komisariatu NKWD. W dniu 3 marca 1939, Jeżow został zwolniony ze wszystkich stanowisk w Komitecie Centralnym Komunistycznej Partii Związku Radzieckiego. W dniu 10 kwietnia 1939 r., został aresztowany. Sowiecki sędzia Ulrikh wydał wyrok na niego w biurze Berii. W nocy z 3 na 4 lutego 1940 roku dostał strzał w potylicę. Jego prochy wyły wyrzucone do wspólnego grobu na cmentarzu Donskoi.

W okresie 25 do 27 lipca, 1939, z II wojną światową tylko za pięć tygodni, szefowie Biura Szyfrów, podpułkownik Gwido Langer, major Maksymilian Ciężki, trzech cywilnych kryptologów-matematyków, pułkownik Stefan Mayer (szef wywiadu Polskiego Sztabu Generalnego), według instrukcji Sztabu Generalnego, Polska ujawniła, swoje osiągnięcia w deszyfrowaniu komunikacji przy pomocy Enigma, przedstawicielom wywiadu Francji; Major Gustave Bertrand, szef francuskiego radio-wywiadu i kryptologii i kapitan Henri Braquenié z francuskiego sztabu Sił Powietrznych i Wielkiej Brytanii; Kommander Alastair Denniston, szef Szkoły Kodów i Szyfrów rządu Wielkiej Brytanii, Alfred Dillwyn Knox, główny kryptolog brytyjski, komandor Humphrey Sandwith, szef stacji przechwyceń i namiarów radiowych Marynarki Brytyjskiej i pułkownik Stewart Menzies, zastępca szefa MI-6. Uzgodniono, że obie delegacje, Brytyjczycy i Francuzi, otrzymają kopię "Enigma", zbudowaną w Polsce, wraz z rysunkami i planami cyklometrów, bomb i stosów arkuszy perforowanych.

W dniu 16 sierpnia 1939 r., kaptan Bertrand, wraz Tom Green z MI-6 i comander Wilfred Dunderdale, brytyjski rezydent wywiadu w Paryżu, przybyli na Victoria Station w Londynie. Egzęplarz "Enigma" został przekazany pułkownikowi Menzies, który z niecierpliwością oczekiwał na nich. Ten dar Polski będzie pierwszym i najważniejszym wkładem do wspólnego zwycięstwa w II wojnie światowej. Stanie się on materiałem siewnym wysiłku w Bletchley Park, który dał Anglii jedyny jej wojskowy atut, który ledwie zapobiegł że Brytyjczycy musieliby się uczyć języka przodków ich królowej; niemieckiego. W zamian, później, w Jałcie, Brytyjczycy i Amerykanie dali Polskę Stalinowi. Oficjalna historia projektu "Ultra" w Bletchley Park, odtajniona w 1960 roku, pomijała wkład Polaków aż do 2002 roku. Typowe Brytyjskie dwulicowe zakłamanie!

23 sierpnia 1939. Stalin i Hitler podpisali sowiecko-hitlerowski paktu wojskowego, który przypieczętował przyszłości Polski. Ribentrop i Mołotow podpisują pakt sowiecko-hitlerowski.

W. Canaris, szef niemieckiego wywiadu wojskowego, zaprosił na kolację, w jego domu, kapitana Szymańskiego, polskiego attaché wojskowego w Berlinie. Poinformował go o planach Hitlera do inwazji Polski. Szymański wysłał telegram do Sztabu Głównego Polski, który wezwał powszechną mobilizację. Anglia i Francja, rzekomo polscy sojusznicy, zaprotestowali ponieważ będzie to prowokować Niemców. Polska została zmuszona do odwołania powszechnej mobilizacji w ostatnim momencie przed rozpoczęciem wojny. W rezultacie, Wojsko Polskie było w kompletnej dezorganizacji, kiedy Niemcy zaatakowali. Ta sama Anglia i Francja nie zrobili naprawdę nic, aby pomóc.

¹ POW: Polska Organizacja Wojskowa